Cascade Mountains: land van vulkanen

Cascade Mountains

Reisjournalist Jonathan Vandevoorde is met zijn gezin in een Apollo camper onderweg in Oregon en Washington aan de Amerikaanse noordwestkust. In deze aflevering doet hij verslag van zijn ontdekkingsreis door de streek van de vulkanen: de Cascade Mountains in Oregon.

Als eenzame wachters rusten ze in het landschap: de vulkanen van de Cascade Mountains. De Cascades zijn misschien wel de meest fascinerende bergketen van het westen van Amerika. Vulkanisme typeert het gebergte dat van Californië tot British Columbia loopt en zowel mijn vrouw als ik koesteren een bovengemiddelde fascinatie voor vulkanen… dus onze kinderen ook. Zo werkt dat nu eenmaal.

Sisters

Ons doel is de oostkant van de Cascades, wat Oregonians de ‘high desert’ noemen. We rijden naar Sisters, een pittoresk stadje niet ver van de drie bekende vulkanen, de Three Sisters. Het hele gebied ligt in de regenschaduw van de Cascades, waardoor hier 300 dagen per jaar de zon schijnt. De streek is één grote speeltuin voor buitensporters, vooral wandelaars, mountainbikers en hengelaars. We kozen Sisters als uitvalsbasis omdat we hier een vriendin bezoeken, een Nederlandse met wie mijn echtgenote en ik nog samengewerkt hebben toen we alle drie voor een tour operator in Los Angeles werkten. Maar dat is een ander verhaal…

Painted Hills

De volgende dag verkiezen we om de Cascade Mountains voor één dag achter ons te laten en ondernemen we een roadtrip in het achterland ten oosten van de streek. Na het fotogenieke spookstadje Shaniko gaan we fossielen zoeken achter het baseball veld van de high school in – hoe kan het ook anders – het stadje Fossil. Hamer en beitel liggen gratis ter beschikking, een ‘vrijwillige’ donatie is 5 dollar. Geven we graag. Al na vijf minuten horen we Tom roepen, gehurkt op een zanderig talud achter de baseball diamond, “Mam! Ik heb er een. Een blad!” Een afgebroken stukje van een fossiel, dat wel, maar wel een echte: de nerven van het blad zijn nog duidelijk te zien. Ook ik vind een deel van een blad en delen van wat op een varentje lijkt. De hitte kookt onze hersenen echter tot kruimeltaart en na een half uur hakken in de volle zon houden we het voor bekeken, vlug die koele camper in! We hebben trouwens nog een fotogenieke stop voor de boeg: de Painted Hills. Bulten vulkanisch materiaal die gekenmerkt worden door een gelaagdheid die zich in verschillende kleuren laat zien. Een mooie afsluiting van een onverwacht lange dag (tip: je kan je etappes nooit kort genoeg houden,want met een camper gaat alles langzamer).

painted hills

De Painted Hills

South Sister

Dag twee in de Cascades is een hoogtepunt. Letterlijk, want samen met de kinderen, nÈt geen 10 en 15 jaar oud, ga ik South Sister beklimmen, met 3159 m de hoogste vulkaan van Oregon na de bekende Mt Hood vlakbij Portland. We hebben de camper de avond ervoor al bij het trailhead (het begin van het bergpad) geparkeerd en doen een hazenslaapje midden in het donkere bos…
Om zes uur ’s ochtends gaan Tine, Tom en ik al onderweg voor een wandeling die meer dan 10 uur zal duren en waarbij we 1400 hoogtemeters moeten klimmen Èn dalen, 20 km afstand in totaal. Of ze het gaan volhouden? Dat is nog maar de vraag, want echte berggeiten zijn het niet.
En hebben ze afgezien op dat steile pad langs de gletsjer, schuivend door het rulle, rode lavagruis! Maar ze willen zo graag die top bereiken! Met motiverende smoezen en veel snoep sleep ik ze zowat de berg op.

South Sister

Even pauze op de flanken van South Sister

Aangekomen op 3159 meter, na 6 uur klimmen, is de opluchting bij het tweetal enorm, maar de blijdschap nog groter. Er moeten selfies gemaakt worden, topfoto’s in stoere poses en zo meer. Wat een prestatie! Ik ben apetrots op ze. Zelf loop ik over de rand nog even naar de andere kant van de met sneeuw gevulde krater, vanwaar ik neerkijk op Middle en North Sister, de andere twee van de Three Sisters. On top of the world.

Crater Lake National Park

Ik kijk echter ook neer op een laag bruine smog. Want overal in de Cascade Mountains woeden bosbranden, en die maken er het zicht niet beter op. Als we de volgende dag na 3 uur rijden in Crater Lake national park aankomen, is het nog veel erger. Fire crews staan geparkeerd langs de highway, het vuur kan niet ver zijn. Ik verneem later dat er overal in het zuiden van de staat bosbranden voor rookontwikkelong zorgen en er eentje zelfs binnen de parkgrenzen woedt. Wat ze laten branden, want natuur = natuur.

Crater Lake

Smog bij het Crater Lake

Als we onze eerste fotostop maken op de rand van Amerika’s diepste (592m) en blauwste meer is het wateroppervlak nauwelijks te zien. De caldera lijkt veeleer op een grote kom bruine soep zodat er weinig te genieten valt de volgende dag, waarop we zouden gaan wandelen. We besluiten vroeger dan gepland richting kust te rijden, de rook en de beklemmende hitte ontvluchtend…