We come in peace

met een camper in new york rijden

Of we al dan niet onze Belgische vlag zouden laten wapperen aan de camper? Dat was de vraag die we ons stelden nadat onze Rode Duivels en de Yankees op het WK voetbal in Brazilië ons (en de rest van de wereld) op een aardig potje voetbal trakteerden. En wat met die tricolore pruik? Is ‘soccer’ al zo ingeburgerd in de USA dat er zelfs al hooligans opduiken? Zouden ze het ons kwalijk nemen? Zou een wit doekje met opschrift ‘we come in peace’ soelaas brengen?

Eén voorzorg hadden we alvast genomen, we slapen de avond voor vertrek -de zondag van de finale- in een hotel op wandelafstand van de luchthaven. Je weet maar nooit. Totaal on-Belgisch -we zijn doorgaans heel bescheiden en realistisch- maar toch, stel dat we de finale halen… En stel dat de adrenaline (en bepaalde spirituele drankjes) me van mijn slaap berooft…. En stel… Dan wil ik ’s anderendaags op een boogscheut van dat Delta-toestel wakker worden. Mét zwart-geel-rode pruik op. Maar een Argentijnse flits besliste er anders over. De ontgoocheling was trouwens minder erg dan verwacht. Er zat ook weinig ziel in de match. Anyway, geen clash der Lage Landen dus. Dan maar duimen voor Oranje. En alle focus dus naar de roadtrip.

De Belgische vlag

Als we de hashtag #fuckbelgium wat volgen op twitter, dan laten we al die tricolore prullen misschien wel beter thuis. Anderzijds wekt zo’n Belgische vlag natuurlijk wel nieuwsgierigheid (respect?) op en zijn er op campings, in benzinestations en wegrestaurants altijd wel vrolijkerds die graag een babbeltje slaan. Waarom dan niet over ‘soccer’? Kwestie van het ijs te breken (and not my face)…

Met al dat Braziliaans geweld zijn we dus zonde het goed en wel te beseffen in de laatste rechte lijn van ons Amerikaans avontuurtje gekomen. Het is bijna niet te vatten hoe snel die roadtrip op ons afkwam. Een dik jaar geleden nog als ideetje geopperd, binnen tien dagen staan we op Amerikaanse bodem. Alles is intussen zowat geboekt en uitgeplozen, niet in detail maar toch genoeg om comfortabel langs de oostkust te trippen.

Eentje waar we echter geen rekening mee hadden gehouden, is Arthur en zijn kompanen die de komende weken de oostkust in hun greep houden. Orkaan Arthur kwam in South Carolina aan land en zou volgens de weersvoorspellingen netjes de kustlijn afdwarrelen richting New York. Ons traject dus. Altijd de flanken bespelen, Arthur weet dat. Als hij zijn tackles nu ook nog wat proper houdt, zijn wij meer dan happy campers.