Grand Teton NP: ondergewaardeerde parel in Wyoming

Grand Teton National Park

Vandaag rijden we met onze camper van Victor, Idaho, naar Grand Teton National Park in Wyoming. Het park ligt net ten zuiden van Yellowstone National Park en wordt een beetje door deze grote broer overschaduwd. Volkomen ten onrechte! De Tetons zijn ontstaan door een breuklijn in de aardkorst. Grote gletsjers hebben in de diverse ijstijden de vlakte aan de voet van de bergen nagenoeg vlak geslepen. Daardoor rijst de bergketen pardoes op uit een verder min of meer vlak landschap. De prairie-achtige graslanden daar zijn nu het domein van kuddes bisons. Het zijn plaatjes waar elke fotograaf en natuurliefhebber z’n vingers bij aflikt.

Grand Teton heeft een schitterende natuur en prachtige meren. Je kunt er moose, elk en beren zien en dat alles tegen de achtergrond van het scherp gerande Teton-gebergte. Grand Teton National Park is bovendien een geweldige plek om te fietsen, te vissen, te kanoën en te hiken. Kortom, een geweldige bestemming voor iedereen die van een actief outdoor-leven houdt.

Moose op de Teton Pass Highway

Via de Teton Pass Highway rijden we de heuvels in en daarna de flanken van Mount Glory op. Het hellingspercentage van de weg bedraagt af en toe tien procent. De motor en de remmen van de camper worden flink op de proef gesteld. Af en toe gebruiken we zelfs de towhaul, de remassistent. Vlak voordat we het hoogste punt van de weg bereiken, zien we in de smalle berm een moose lopen, een Amerikaans rendier. Het beest lijkt zich niet gek te laten maken door het verkeer dat twee meter bij hem vandaan aan de andere kant van de vangrail voorbij komt.

Even verderop maken we een korte stop om van het weergaloze uitzicht over de vallei bij Wilson te genieten. Daarna beginnen we aan de bij tijd en wijle zeer steile afdaling en rijden we door naar Jackson. Jackson is een welvarende, bruisende plaats die helemaal lijkt te draaien op het outdoor toerisme. In de winter is het een skiresort. Net buiten het dorp ligt het Elk Refuge, een groene, deels natte vallei, waar elk, een groot soort herten, grazen. Helaas zijn ze vandaag vanaf de weg niet te zien.

Even na het vliegveld van Jackson slaan we linksaf naar het schitterende Craig Thomas Discovery en Visitor Center. Hier kun je onder mee een tentoonstelling bezoeken over de dieren die in het park leven, over de indianenstammen die er vroeger gewoond hebben en over de ontdekkers en kolonisten die het park opengelegd hebben. Nu is Grand Teton in de zomer best een drukbezocht park, maar deze zomer is het extreem druk. Grand Teton National Park ligt namelijk precies in de baan van de volledige zonaverduistering die maandag 21 augustus plaatsvond. En dat kosmische verschijnsel heeft een complete gekte op gang gebracht.

We krijgen van de rangers het advies om niet met de camper naar Schwabachers Landing te gaan. Vanaf die plek kun je heel mooi de spiegeling van de Tetons in het water fotograferen. Maar om er te komen, moet je over een ‘dirt road’ rijden en er is ook nog eens weinig parkeerruimte. Geeft niks, er zijn genoeg andere mooie dingen te zien.

Een kapel in Grand Teton National Park

America, the beautiful

Na de parkentree gaan we rechtsaf naar de Chapel of Transfiguration. Binnen wacht een ronduit absurdistisch tafereel. Achter in de kapel, die nog steeds in gebruik is als godshuis, zit een groot raam, waardoor je een prachtig zicht hebt op de Tetons. Het raam fungeert als fotolijstje. Enkele mensen zitten met fototoestellen met dikke telelenzen te wachten op de juiste lichtval op de bergen. Ondertussen gaat een oudere vrouw letterlijk vol op het orgel en speelt het melodramatische ‘America the beautiful’. Niemand komt er om te bidden. De hele scene kan zo in een Monty Python-film.

Mormonen en bisons op Antelope Flats

Daarna rijden we door naar Antelope Flats. Hier zijn nog oude boerderijen te zien van de Mormoonse homesteaders die hier rond 1890, amper vier generaties terug, naartoe kwamen. Anders dan andere kolonisten, die vaak op eigen houtje opereerden, stichtten de Mormomen gemeenschappen waarin ze onder meer samen werkten om irrigatiekanalen aan te leggen. Die kanalen kun je nog steeds zien. En we hebben geluk, want heel in de verte zien we op de immense vlakte een kudde bisons grazen.

Berenspray

Het is in inmiddels ver in de middag en de rangers hebben gelijk. Het is iets rustiger bij Jenny Lake en we kunnen de camper parkeren op een van van de RV-parkeervakken. We besluiten om de boot naar de overkant van het meer te nemen om daar de Hidden Falls en Inspiration Point te bekijken. Je kunt een retourtje kopen, maar ook een enkeltje en dan een wandeling van 2,5 mijl terug te maken. Halverwege het tochtje zet kapitein Amanda de motoren uit om wat uitleg over de hikes te geven. En ja, er wordt elke dag een moederbeer met jong gespot, maar vandaag nog niet. Hmmm, misschien hadden we toch in het visitor center een spuitbus berenspray moeten kopen. Goed opletten, lawaai maken en bij het zien van een beer gepaste afstand houden dan maar.

De hike naar de watervallen duurt ongeveer een half uurtje en is zeer de moeite waard. Maar het enige wild dat we spotten zijn een stel watervlugge chipmunks. Op Lower Inspiration Point genieten we van het wijdse uitzicht over het meer, de bossen en de graslanden aan de overkant. De wandeling terug loopt via een soort geitenpad en is niet al te moeilijk. Diverse trails zijn afgesloten voor onderhoud. Overal staan bordjes, dat is in Amerika altijd goed geregeld. Je moet echt je best doen om te verdwalen.

Gidsen falls
Beren zien we niet, mooie vergezichten des te meer. Maar vlak voor het eindpunt zien we ineens een elk op het pad staan. Het ranke dier ziet ons ook en sprint weg. Maar even verderop zien we hem nog een keer, als we toevallig even achterom kijken. Nu heeft hij ons niet in de gaten en we kunnen heel stilletjes dichterbij komen. Zoon van negen is dik tevreden. Dit dier kan weer afgestreept worden van de lijst met wildlife die hij in het visitor center had meegenomen.

Tekst en foto’s Nico van Dijk