Ik neem je mee

Ja, Gers Pardoel zingt het al: ‘ik neem je mee, ik neem je mee op reis’. En dat is precies wat ik ook ga doen. Niet op de fiets maar in een camper. Deze laatste week is het afknopen en afhechten. De losse draadjes afknippen en de laatste puntjes op de ‘i’ zetten. Dan mag ik op reis. En ik neem je mee! Nou ja…zo ongeveer. Ik zal je elke week vertellen over wat we meemaken, de route die we afgelegd hebben, en wat de plannen voor de komende week zijn. Je leest over wat er goed gaat, en natuurlijk ook wat niet. Want het beste vermaak is immers leedvermaak. Als het allemaal niet te heftig is uiteraard. Want het moet wel leuk blijven.

Kom maar op met die tips

Ik ben benieuwd naar de tips die jullie hebben. Misschien zijn er mensen die ik zeker moet ontmoeten. Zijn er dingen waar we ‘ECHT EVEN LANGS’ moeten. De route is min of meer uitgestippeld, waarbij we alle opties om af te wijken gewoon openhouden. Wat wel vast staat is wanneer we in Las Vegas aankomen. En hoe leuk: onze ‘renewal’ is nu ook geregeld. Onze reis begint in Seattle en van daaruit gaan we door naar Vancouver. Misschien heb je nu al suggesties of handige weetjes voor die eerste week. Ik lees het graag, dus kom maar op met die tips!

De laatste week

Nog een paar afspraken, nog wat klusjes, nog wat regelen. Het moet allemaal nog deze week. Gelukkig hebben we die week nog. Hoewel ik veel reis is het nu anders. We gaan nu samen en laten het thuisfront achter in eigen handen. En dat idee is voor iedereen spannend, leuk en een beetje eng. Want 2 maanden is niet niks. En tegelijkertijd heel veel! Goed. Deze laatste week vliegt waarschijnlijk nog sneller voorbij dan de afgelopen maand. En dat is maar goed ook, want dat laat weinig ruimte om te piekeren over ‘hoe het gaat als we er niet zijn’. Want dat ga je vanzelf doen. Toch? Of misschien is dat typisch iets voor mij en zou een ander zich veel minder druk maken? Hoe dan ook. Volgende week gaan we op reis. En ik neem je mee!