In de ban van de grote bomen

Redwood bomen

Reizigers die Europa gewend zijn, verbazen zich altijd over de uitgestrektheid van de bossen in Amerika. Na dagen van naaldbossen in Oregon zou je denken dat je ‘big’ wel gezien hebt in Amerika. Totdat Jonathan en zijn gezin een ‘ommetje’ van een paar dagen naar de Redwood National & State Parks in het uiterste noorden van Californië maakten.

Coastal Redwoods

We komen hopeloos laat op de Elk Prairie Campground aan, omdat we onderweg alleen maar gestopt zijn om naar die enorme bomen te kijken: de coastal redwoods, niet te verwarren met de sequoia’s die in de Sierra Nevada van Californië groeien. Wij zijn al lang blij dat, na de bosbrandlucht in Zuid-Oregon van de afgelopen dagen, we de zuurstof hier bijna letterlijk kunnen proeven. De immer aanwezige koele kustnevel neemt de camping rond vijven in bezit en zal morgenochtend pas tegen tienen oplossen om de zon door te laten in het enorme bos.

Statistieken

De grootste bomen op aarde. Ik kan er zo een rits statistieken over opdreunen. Daar maakte ik destijds als reisleider in het Westen graag indruk mee op mijn gasten. Nu, 25 jaar later, vertel ik mijn kinderen dat de Big Tree – een van onze stops – dezelfde diameter heeft als onze woonkamer breed is, namelijk 7,2 meter. De allerhoogste boom is een redwood van 126 meter hoog. Alleen ingewijden weten zijn exacte locatie, om te vermijden dat een vandalen of onwelwillende toeristen het wezen schade berokkenen… Ik geloof graag dat houthakkers in de negentiende eeuw aan èèn redwood genoeg hadden om een heel goudzoekersdorp te bouwen. Dat heeft de redwoods ook bijna de kop gekost, als het ware: pas in de dertiger jaren van de vorige eeuw begonnen prominenten te beseffen dat de laatste bomen beschermd moesten worden, of dat ze voorgoed van de aardbodem zouden verdwijnen. Het park werd in de zestiger jaren opgericht.

Redwoods

Reuzen

En hoezeer ik er ook naar verlangd heb om deze bosreuzen na vele jaren weer eens in het echt te zien, ik vergeet de cijfers en de feiten zodra ik het bos betreed. Hier wandelen is een lilliputiaanse ervaring, je zou er bijna mindful van worden. Hun bast is een warm donkerbruin tot koel grijs, al of niet begroeid met mos, en de fluwelen schors elastisch als een kampeermat.
De wezens lijken al een eeuwigheid rechtop te staan. Big Tree moet 1500 jaar oud zijn, lees ik in de folder. Redwoodbossen – op andere locaties – vormden het decor in films als Jurassic Park en Star Wars Episode VI. Logisch, met de enorme varens aan hun voeten creëren ze een sprookjesachtige sfeer. De dino’s of Ewoks fantaseren we er zelf continu bij (we kunnen het niet helpen, we zijn fans van beide films).
En daar lopen wij dan, een hele dag lang over de trail door dit sprookjesbos, stippen in de eeuwigheid, boswezens die net als de tientallen chipmunks en eekhoorns, bonte spechten, muildierherten en Wapitiherten het voor even gegund is dit stille rijk in de nevelen te betreden.