Wat een mooi Instagrambeeldje

Wat een mooi Instagrambeeldje

Het kwam er zo verrassend spontaan uit dat je er bijna niet bij zou stilstaan.  Daar waren we dan aan het cruisen door de Franse Alpen, op de terugweg van een weekje skiplezier. Mijn brein zag niet de bergketen onder een dreigend wolkendek met een priemende zon erdoorheen, nee hoor… Het zag een vierkant kader vol contrasten, kleurschakeringen en grillige lijnen en als het even kan dat allemaal lekker opgekalefaterd met een leuke filter. Bij voorkeur Lo-Fi, mijn lieveling.

De digitale wereld

Sociale media. Ze doen iets met een mens.  Soms ga je er zo in op dat je bijna zou vergeten dat je effectief nog een leven erbuiten hebt. Het is steeds een beetje wakker worden. En ontnuchterend. Plots ben je niet langer die verzameling van posts, likes en quotes. Reality check. Hier en nu. Niet daar ergens in de digitale wereld. Ik worstel er nog steeds mee: hoever ga je daarin mee als je op reis bent. Bloggen, tweeten en posten vanuit vakantieoorden is natuurlijk heel nobel. Anderen laten mee dromen vanuit hun luie zetel. Thuis bij de haard. Zelf kan ik er ook van genieten als ik in zo’n reisverhaal meegezogen word. Je bent eventjes zelf onderweg.

Maar het is ook wel een heel gedoe. En in hoeverre geniet je dan wel van je reis an sich als je jezelf tijdens je vakantie die deadlines oplegt? En verplicht je jezelf dan ook niet om voortdurend fantastische dingen te doen? Want wie ligt er nu aan de andere kant van de wereld wakker van het feit dat je zopas een dag hebt liggen niksen? Welke APP kan meteen posten wat je denkt en ziet, zonder al dat gedoe?

Is het ook niet zo dat je aandacht gaat verslAPPen, dat je alles toch stockeert in een of andere cloud. Een wolkje vol herinneringen. Of scherpt de aanwezigheid van die sociale hulpmiddelen (en deadlines) die aandacht net aan? Ga je beter op je omgeving letten zodat je de schoonheid kan vereeuwigen? Om er daarna mee te scoren op de sociale media. Maar hoeveel schoonheid verlies je dan uit het oog als je je aantal likes en comments moet checken? En waar in godsnaam is er WiFi te vinden in dit godvergeten oord? Alsof reizen op zich al niet vermoeiend kan zijn, doen we het onszelf dan nog aan om afhankelijk te zijn van elektriciteit en draadloze verbindingen. Net nu we na jaren paffen van die sigaretten af geraakt. Van de regen in de drop… Om dan nog maar te zwijgen van wat die twee tieners allemaal gaan meezeulen aan tablets, smartphones en andere iPrullen. Kwestie van de tijd de doden onderweg in de motorhome. De reis, niet de bestemming weetjewel? Hoeveel kilometer asfalt zouden ze zien? Ik vrees dat ze eerder hun game-buddy Vector heroïsche bokkesprongen in de lucht zullen laten doen. Besognes. De evenwichtsoefening is in de maak.